اولین شربت نشاسته ای در قرن نهم در کشور ژاپن از طریق افزودن مالت به نشاسته ارورت بدست آمد. در اواسط قرن هفدهم میلادی شیمی دان آلمانی به نام A.S Marggraf گلوکز خالص را از آب انگور تهیه نمود. در سال 1781 میلادی معلوم شد که واکنش اسید با مواد نشاسته ای میتواند منجر به تولید مواد محلول شیرین گردد. در طی جنگ های ناپلئونی به علت متوقف شدن واردات شکر انگیزه ای بسیار قوی برای توسعه جایگزین های دیگر شکر ایجاد گردید. تولید صنعتی شربت های گلوکز از قرن نوزدهم آغاز شد که با استفاده از هیدرولیز اسیدی انجام می گرفت. صنعت تولید شربت های گلوکز به سرعت در ایالات متحده آمریکا نیز پیشرفت نمود و ذرت به عنوان عمده ترین ماده اولیه برای تولید شربت گلوکز مورد استفاده قرار گرفت.

ادامه مطلب...